Murarka ogrodowa jest samotnie żyjącą, dziką pszczołą z rodziny miesiarkowatych. Błonkówka ta występuje licznie na terenie całej Polski. Jest to jeden z najpospolitszych wiosennych gatunków pszczół, których loty trwają od pierwszych dni kwietnia do końca czerwca. Najczęściej zasiedla ogrody, sady oraz łąki.

Nazwa „murarka” pochodzi od czynności związanych z zakładaniem gniazd, do których budowy używa ona gliny lub piasku zmieszanego ze śliną owada. Murarka ogrodowa jest bardzo dobrym owadem zapylającym, dlatego coraz powszechniej jest wykorzystywana do zapylania upraw na skalę produkcyjną.

BAZA POKARMOWA MURARKI

Źródłem pokarmu dla murarki jest pyłek i nektar kwiatowy z ponad 150 gatunków roślin uprawnych oraz dziko żyjących.

Odwiedza ona m.in. wszystkie gatunki drzew owocowych oraz krzewów owocowych (porzeczki, maliny, truskawki, jeżyny), rzepak, wykę czy mniszek.

Jest ona powszechna w ogrodach przydomowych i sadach.

GNIAZDOWANIE

Murarki ogrodowe na gniazda bardzo chętnie adaptują wszelkie otwory, szczególnie w drewnie oraz wszelkiego rodzaju rurki, np puste łodygi roślin.

W gnieździe, którego korpus stanowi rurkowata osłonka, znajduje się kilka lub nawet kilkanaście komór lęgowych, zlokalizowanych jedna za drugą i oddzielonych przegrodami z „zaprawy murarskiej”.

Stworzenie murarce dogodnych warunków życia bądź nawet jej hodowla nie są skomplikowane. Do przygotowania gniazd dla tej błonkówki można wykorzystać naturalne „konstrukcje” – np. źdźbła trzciny pospolitej.