Co jest pożywieniem murarki ogrodowej?
Źródłem pokarmu dla murarki jest ok. 150 gatunków roślin w tym również uprawne. Odwiedza ona m.in. wszystkie gatunki drzew owocowych, porzeczki, maliny, truskawki, jeżyny, rzepak, wykę czy mniszek. Jest ona powszechna w ogrodach przydomowych i sadach. Owady dorosłe odżywiają się nektarem i pyłkiem kwiatowym, larwy zaś zgromadzonym w komórkach pyłkiem kwiatowym wymieszanym z niewielką ilością nektaru.
Jakie są normy obsady tymi owadami zapylającymi wybranych upraw, np. rzepaku czy roślin sadowniczych?
Według różnych autorów do dobrego zapylenia 1 ha sadu jabłoniowego i gruszowego potrzeba ok. 500-600 samic murarki ogrodowej, z kolei dobre zapylenie sadu wiśniowego i czereśniowego gwarantuje ok 2500-3000 samic tego gatunku. Do zapylenia 1 ha czarnej porzeczki potrzeba około 800 samic murarki, zaś w przypadku rzepaku ta liczba wynosi ok. 1000. Zaopatrując się w kokony należy zaplanować ich 3 razy więcej niż samic na ha powierzchni.
Ile kwiatów w ciągu swojego życia odwiedza 1 samica murarki?
Wiele zależy od gatunku oblatywanej przez samicę rośliny i dostępności pokarmu na kwiatach. Jak informuje literatura, na podstawie badań prowadzonych w sadzie jabłoniowym w celu zaprowiantowania (zaopatrzenia w pyłek) 1 komory lęgowej samica musi odwiedzić około 1 200 kwiatów, wykonując przy tym około 40 lotów. W czasie 1 lotu trwającego 12-19 minut, murarka zbiera pokarm z około 30 kwiatów. Liczba kwiatów odwiedzonych przez samicę murarki w ciągu jej życia zależy więc w dużej mierze od liczby założonych przez nią komór lęgowych (np. zakładając 5 komór lęgowych w ciągu życia samica odwiedza ok. 6 000 kwiatów jabłoni, z kolei zakładając 20 takich komór odwiedza ona 24 000 kwiatów jabłoni.
Czy mniszek w sadzie (lub inne rośliny) może być chętniej odwiedzany przez murarkę niż rośliny sadownicze?
Murarka ogrodowa szczególnie preferuje kwiaty roślin z rodziny różowatych (Rosaceae), do której należy większość gatunków sadowniczych. Kwitnący w sadzie mniszek nie stanowi dla niej zatem tak silnego wabika, jak dla zbieraczek pszczoły miodnej. Natomiast dużym zagrożeniem dla efektywnego zapylania roślin sadowniczych przez murarkę ogrodową są rosnące w pobliżu rośliny wiatropylne, takie jak orzech włoski, topola czy dąb. Rośliny te mają bardzo dużą wydajność pyłkową, co powoduje że samice murarki się nimi interesują. Aby zmniejszyć wabiący wpływ roślin wiatropylnych, gniazda murarki należy ustawiać w odległości nie mniejszej niż 350 m od wiatropylnych roślin.
Dlaczego murarka ogrodowa uznawana jest za efektywnego owada zapylającego?
Samice murarki ogrodowej, wylatując po pokarm, zbierają jednocześnie nektar oraz pyłek. W momencie odwiedzania kwiatów, pszczoły te mają kontakt z częściami generatywnymi kwiatu, przez co każdorazowo dochodzi do zapylenia. Ocierając się o pręciki, powodują osypywanie pyłku, który łatwo się przyczepia do silnie owłosionego ciała pszczoły i równie łatwo „przykleja się” do wydzieliny znamienia słupka kolejno odwiedzanego kwiatu.